MODELARNIA PTKW

Chwilowo, nasze relacje stały się nudnawe. Wciąż tylko kładziemy tory i nic innego się nie dzieje. Tym razem, położyliśmy 3 tory na stacji towarowej oraz rozjazdy na wyjeździe. Został jeszcze jeden tor a potem szlak dwutorowy…

W niedzielę położyliśmy rozjazdy i tory na wjeździe na stację towarową.  Wszystko zaczyna wyglądać naprawdę fajnie

W środę położyliśmy wszystkie tory w stacji osobowej. Dostaliśmy też przesyłkę z napędami do rozjazdów (22 siłowniki od samochodowego zamka centralnego), kupiliśmy paczkę torów flex i 2 opakowania złączek izolacyjnych. Mamy więc wszystkie materiały aby skończyć stację towarową i całkiem pokaźny kawałek szlaku…

Dziś położyliśmy kolejne odcinki torów oraz zrobiliśmy szybkie przymiarki peronów.  Oprócz stacji, którą widać na zdjęciach, będzie jeszcze długi peron pomiędzy kolejnymi dwoma torami – na razie jest tam puste miejsce. Może w środę, jak czas pozwoli, zrobimy kolejne przymiarki…

W środę położyliśmy pierwsze tory na głównym poziomie makiety. Jeszcze tylko trochę i pociągi będą mogły jeździć po stacji osobowej i towarowej. Wprawdzie musimy jeszcze popracować nad torami w miejscu gdzie łączą się deski (tory są trochę krzywe i prawdopodobnie trzeba je będzie poprawić) ale już można sobie wyobrażać jak będzie wyglądała stacja osobowa. Z resztą wkrótce zrobimy przymiarki z peronami i wtedy wszystko będzie jasne.

Mieliśmy też okazję zobaczyć na własne oczy bardzo rzadki i cenny model lokomotywy SM42 produkcji EFC Loko. Niestety okazało się, że w transporcie model uległ uszkodzeniu i będzie musiał być odesłany do producenta na naprawę. Na poczcie ktoś tak mocno rzucił paczką, że pomimo bardzo starannego opakowania, buda lokomotywy oderwała się od podwozia, trochę skrzywiła i teraz już nie pasuje do ostoi. Po takich przygodach, lokomotywa zostanie zawieziona i odebrana z naprawy osobiście. Nie zmienia to faktu że model jest zjawiskowy

Dzisiejsze popołudnie spędziliśmy na kładzeniu torów na najważniejszym z podjazdów: spirali którą pociągi zjeżdżają na poziom -1 i po zawróceniu, z powrotem wjeżdżają na poziom 0. Podjazd ten jest bardzo ważny ponieważ każdy pociąg jadący po makiecie będzie musiał po nim przejechać (w przeciwieństwie do pozostałych podjazdów które są ‘opcjonalne’). Wszystko przebiegło sprawnie i przed wyjściem na szybko przetestowaliśmy skrajnię – wagon piętrowy o nic nie zawadza po bokach co oznacza, że wszystkie inne wagony przejadą. W środę będziemy sprawdzali jak z podjeżdżaniem radzą sobie długie wagony osobowe, te które miały tendencję do zaczepiania się między sobą buforami z powodu zbyt dużego nachylenia na pozostałych, bardziej stromych, podjazdach.

W środę skończyliśmy kleić korek na ostatniej 3 desce. Wszystko jest już gotowe do kładzenia torów. Zaczynamy w ten weekend Dostaliśmy też przesyłkę z Krakowa czyli 5 dekoderów naprawionych przez Tomka05 – bardzo dziękujemy, teraz mamy ponad 10 lokomotyw sterowanych cyfrowo co pozwala na zorganizowanie całkiem rozsądnego ruchu pociągów. Oczywiście kiedy tory będą już gotowe…

W środę całe nasze spotkanie poświęciliśmy na sprzątanie i porządkowanie modelarni. Od kilku tygodni było dużo piłowania, szlifowania i klejenia, więc bałagan narastał a pył osiadał na wszystkim. Duże prace w drewnie już się skończyły więc trzeba było wszystko doprowadzić do porządku. A przy okazji, miło będzie wrócić do czystego lokalu po wakacjach

W środę zaczęliśmy prace od precyzyjnego wycięcia podpory której zadaniem jest poprzeczne usztywnienie podjazdu spiralnego. Podpora znajduje się tuż przy końcu podjazdu. Potem usztywniliśmy deskę nr 3 – jej odcinek znajdujący się  z tyłu makiety był jeszcze zbyt elastyczny. A ponieważ pod spodem biegną tory to nie za bardzo jest jak ją podeprzeć. Zastsowaliśmy takie samo rozwiązanie jak to z przodu makiety – przykleiliśmy i przykręciliśmy cienką sklejkę na sztorc.

Później zajmowaliśmy się już właściwie tylko korkiem – przykleiliśmy go na całej długości podjazdu spiralnego oraz powycinaliśmy i poprzyklejaliśmy pod rozjazdami w miejscach gdzie go jeszcze nie było. Teraz już można kłaść wszystkie rozjazdy gdyż miejsca są wszędzie przygotowane. Zdjęliśmy również tor na końcu stromego podjazdu, tego który sprawia nam problemy z długimi wagonami. Postaramy się lepiej wyprofilować łuk. Mamy nadzieję, że trochę to pomoże i choć część długich wagonów przestanie się wykolejać. Położyliśmy też fragment toru na podjeździe nr 2 ale jeszcze nie da się przejechać po całości ponieważ trzeba podłączyć prąd do górnego odcinka torów i dopiero potem będzie można go przykleić do podłoża.

W niedzielę zakończyliśmy prace nad  budową trzeciego podjazdu. Zanim dokończyliśmy to co nam zostało z środy, zrobiliśmy fotki. Widać więc łączenia desek i prawie gotowy podjazd. Po zrobieniu zdjęć wszystko rozkręciliśmy i przykleiliśmy ostatnią deskę, tzn zeszlifowaną sklejkę od której zaczyna się podjazd. Później trochę jeszcze pracowaliśmy, m.in. nad precyzyjnym zaznaczaniem miejsc gdzie znajdą się rozjazdy, ale 40-sto stopniowy upał nas pokonał i poszliśmy do domu